خلیج فارس (یا خلیج پارس) در امتداد دریای عمان و در میان شبه جزیره عربستان و ایران قرار دارد. مساحت آن ۲۳۳٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. از شرق از طریق تنگه هرمز و دریای عمان به اقیانوس هند و دریای عرب راه دارد، و از غرب به دلتای رودخانه اروندرود، که حاصل پیوند دو رودخانهٔ دجله و فرات و الحاق رود کارون به آن است، ختم میشود. خلیج پارس نامی است به جای مانده از کهنترین منابع، زیرا که از سدههای پیش از میلاد سر بر آوردهاست، و با پارس و فارس _ نام سرزمین ملت ایران _ گره خوردهاست. از یونانی این خلیج، «خلیج پارس»، مورد استفاده قرار میگرفته که از نخستین شاهنشاهی مهم این منطقه، شاهنشاهی پارس برگرفته شدهاست. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی و با اوج گرفتن پان عربیسم، برخی از کشورهای عربی، از خلیج فارس، به صورتهای دیگری غیر از «خلیج فارس» نام بردند. ایران، به نوبهٔ خود با تصویب دو قطعنامه در سازمان ملل متحد، نام خلیج پارس را رسماً وارد اسناد این سازمان کرد. قطعنامهٔ نخستین به شمارهٔ UNAD ۳۱۱/Qen در ۵ مارس ۱۹۷۱، و مورد دوم به شمارهٔ UNLA ۴۵٫۸٫۲ در ۱۰ اوت ۱۹۸۴ تصویب شدند.
کشورهای ایران، عمان، عراق، عربستان سعودی، کویت، امارات متحده عربی، قطر و بحرین در مجاورت خلیج فارس هستند.
زمین شناسان معتقدند که در حدود پانصد هزار سال پیش، صورت اولیه خلیج فارس در کنار دشتهای جنوبی ایران تشکیل شد و به مرور زمان، بر اثر تغییر و تحول در ساختار درونی و بیرونی زمین، شکل ثابت کنونی خود را یافت.
خلیج فارس در دوران باستان قدمت خلیج فارس با همین نام چندان دیرینهاست که عدهای معتقدند: «خلیج فارس گهواره تمدن عالم یا خاستگاه نوع بشر است.» ساکنان باستانی این منطقه، نخستین انسانهایی بودند که روش دریانوردی را آموخته و کشتی اختراع کرده و شرق و غرب را به یکدیگر پیوند دادهاند. اما دریانوردی ایرانیان در خلیج فارس، قریب پانصد سال پیش از میلاد مسیح و در دوران سلطنت داریوش اول آغاز شد. داریوش بزرگ، نخستین ناوگان دریایی جهان را به وجود آورد. کشتیهای او طول رودخانه سند را تا کرانههای اقیانوس هند و دریای عمان و خلیج فارس پیمودند، و سپس شبه جزیره عربستان را دور زده و تا انتهای دریای سرخ کنونی رسیدند. او برای نخستین بار در محل کنونی کانال سوئز فرمان کندن کانالی را داد و کشتیهایش از طریق همین کانال به دریای مدیترانه راه یافتند. در کتیبهای که در محل این کانال به دست آمده نوشته شدهاست: «من پارسی هستم. از پارس مصر را گشودم. من فرمان کندن این کانال را دادهام از رودی که از مصر روان است به دریایی که از پارس آید پس این جوی کنده شد چنان که فرمان دادهام و ناوها آیند از مصر از این آبراه به پارس چنان که خواست من بود.»این نخستین مدرک مکتوب بجا مانده درباره خلیج فارس است. از سفرنامه فیثاغورث ۵۷۰ قبل از میلاد تا سال ۱۹۵۸ در تمام منابع مکتوب جهان نام خلیج فارس و یا معادلهای آن در دیگر زبانها ثبت شدهاست. از دوره جمال عبدالناصر رئیس جمهور پیشین مصر، به تشویق او و اوجگیری تعصب عربی، رسماً کشورهای عربی نام تاریخی خلیج فارس را در رسانهها و کتب رسمی عربی تغییر دادند.
در دوره داریوش دوم ناوگانی ایرانی به رهبری سردار صداسپ ماموریت یافت تا جهان را دور بزند وی عازم مدیترانه و سواحل شنقیط (موریتانی) تا نزدیک اشانتی و سواحل بنین پیش رفتند ولی در اثر برخورد با اقوام وحشی سفر را ناتمام کذاشتند.
خلیج فارس از سمت شمال با ایران، از غرب با کویت و عراق و از جنوب با عربستان، بحرین و امارت متحده عربی همسایهاست. وسعت آن ۲۴۰،۰۰۰ کیلومتر است و پس از خلیج مکزیک و خلیج هودسن سومین خلیج بزرگ جهان بشمار میآید.
این خلیج توسط تنگه هرمز به دریای عمان و از طریق آن به دریاهای آزاد مرتبط است و جزایر مهم آن عبارتاند از: خارک، ابوموسی، تنب بزرگ، تنب کوچک، کیش ، قشم، و لاوان که تمامی آنها به ایران تعلق دارد. خلیج فارس و سواحل آن معادن سرشار نفت و گاز دارد و مسیر انتقال نفت کشورهایی چون کویت، عربستان و امارات متحده عربی است. به همین دلیل، منطقهای مهم و راهبردی بشمار میآید. بندرهای مهمی در حاشیه خلیج فارس وجود دارد که از آنها میتوان بندر شارجه، دوبی، ابوظبی و بندر عباس و بوشهر را نام برد. دریانوردی در خلیج فارس پیشینه بسیار طولانی دارد ولی نخستین مدارک قطعی در این زمینه به سده چهارم پیش از میلاد مربوط است. پس از بسته شدن راه بازرگانی میان خاور و باختر در دوره عثمانی، پرتغالیها متوجه اهمیت این خلیج شدند، به طوری که سراسر سده شانزدهم میلادی خلیج فارس را در تصرف خود داشتند. اما پس از آن انگلستان توانست کشورهای رقیب را از آن خارج کند و در آغاز قرن نوزدهم بر آن تسلط یابد. با این حال، در سالهای بعد نیز کشورهای حاشیه جنوبی آن به تدریج مستقل شدند و انگلستان پایگاههای خود را از دست داد. قدمت خلیج فارس با همین نام چندان دیرینهاست که عدهای معتقدند: «خلیج فارس گهواره تمدن عالم یا خاستگاه نوع بشر است.» ساکنان باستانی این منطقه، نخستین انسانهایی بودند که روش دریانوردی را آموخته و کشتی اختراع کرده و شرق و غرب را به یکدیگر پیوند دادهاند. اما دریانوردی ایرانیان در خلیج فارس، قریب پانصد سال پیش از میلاد مسیح و در دوران سلطنت داریوش اول آغاز شد(منظور اقوام آریایی ایران است زیرا عیلامیان و ... نیز ایرانی بودندوقرنها قبل از میلاد مسیح به کشتیرانی در خلیج فارس پرداختند ولی اقوام آریایی نبودند.). داریوش بزرگ، نخستین ناوگان دریایی جهان را به وجود آورد. کشتیهای او طول رودخانه سند را تا سواحل اقیانوس هند و دریای عمان و خلیج فارس پیمودند، و سپس شبه جزیره عربستان را دور زده و تا انتهای دریای سرخ کنونی رسیدند. او برای نخستین بار در محل کنونی کانال سوئز فرمان کندن ترعهای را داد و کشتیهایش از طریق همین ترعه به دریای مدیترانه راه یافتند. در کتیبهای که در محل این کانال به دست آمده نوشته شدهاست: «من پارسی هستم. از پارس مصر را گشودم. من فرمان کندن این ترعه را دادهام از رودی که از مصر روان است به دریایی که از پارس آید پس این جوی کنده شد چنان که فرمان دادهام و ناوها آیند از مصر از این آبراه به پارس چنان که خواست من بود.» داریوش در این کتیبه از خلیج فارس به نام «دریایی که از پارس میآید» نام بردهاست و این یکی از نخستین مدارک تاریخی است که درباره خلیج فارس موجود است. در کتاب اوستا اگرچه از نام خلیج فارس بطور صریح نام برده نشده اما در مهر یشت در مبحث مهر یا میترا اشارهای نیز به اروند رود شدهاست که در آن دوره ارونگ گفته میشدهاست و چنین آمده: «دارنده دشتهای فراخ» و «اسبهای تیزرو» که از سخن راستین آگاه است و پهلوانی است خوش اندام و نبرد آزما، دارای هزار گوش و هزار چشم و هزار چستی و چالاکی یاد شده، کسی است که جنگ و پیروزی با اوست، هرگز نمیخسبد، هرگز فریب نمیخورد، اگر کسی با او پیمان شکند خواه در خاور هندوستان باشد یا بر دهنه شط ارنگ، از ناوک او گریز ندارد، او نخستین ایزد معنوی است که پیش از طلوع خورشید فنا ناپذیر تیز اسب بر بالای کوه هرا بر میآید و از آن جایگاه بلند سراسر منزلگاههای آریایی را مینگرد.
نام خلیج فارس در میان یونانیها نخستین بار یونانیها بودند که این خلیج را «پرسیکوس سینوس» یا «سینوس پرسیکوس» که همان خلیج فارس است، نامیدهاند. از آنجا که این نام برای نخستین بار در منابع درست و معتبر تاریخی که غیر ایرانیان نوشتهاند آمدهاست، هیچ گونه شائبه نژادی در وضع آن وجود ندارد. چنان که یونانیان بودند که نخستین بار، سرزمین ایران را نیز «پارسه» و «پرسپولیس» یعنی شهر یا کشور پارسیان نامیدند. استرابن جغرافیدان سدهٔ نخست میلادی نیز به کرات در کتاب خود از خلیج فارس نام بردهاست. وی محل سکونت اعراب را بین دریای سرخ و خلیج فارس عنوان میکند. همچنین «فلاریوس آریانوس» مورخ دیگر یونانی در کتاب تاریخ سفرهای جنگی اسکندر از این خلیج به نام «پرسیکون کیت» که چیزی جز خلیج فارس، نیست نام میبرد. البته جستوجو در سفرنامهها یا کتابهای تاریخی بر حجم سندهای خدشه ناپذیری که خلیج فارس را «خلیج فارس» گفتهاند، میافزاید. این منطقه آبی همواره برای ایرانیان که صاحب حکومت مقتدر بودهاند و امپراتوری آنها در سدههای متوالی بسیار گسترده بود هم از نظر اقتصادی و هم از نظر نظامی اهمیت خارق العادهای داشت. آنها از این طریق میتوانستند با کشتیهای خود به دریای بزرگ دسترسی پیدا کنند و به هدفهای اقتصادی و نظامی دست یابند.
نام خلیج فارس در زبان عربی خلیج فارس با نام بحر فارس مشخص شده استآثار عرب زبان نیز بهترین و غنیترین منابعی هستند که برای شناسایی و توجیه کیفیت تسمیه این دریا میتواند در این بررسی مورد استفاده قرار گیرد. در تمام منابع عربی تا قبل از سال ۱۹۵۸ خلیج فارس با نام بحر فارس و یا خلیج فارس ثبت شدهاست در این منابع و آثار از دریای فارس و چگونگی آن بیش از آثار فرهنگی موجود در هر زبان دیگری گفت و گو شدهاست. در آثار ابن بطوطه، حمدالله مستوفی، یاقوت حموی، حمزه اصفهانی، ناصرخسرو قبادیانی، ابوریحان بیرونی، ابن بلخی و دیگرانی که اکثر آنان کتابهای خود را به زبان عربی نیز نوشتهاند، و همچنین در آثار نویسندگان جدید عرب از نام «خلیج فارس» بدون کم و کاست یاد شدهاست.
خلیج فارس با نام بحر فارس مشخص شده است
سابقه جعل عنوان خلیج درباره نام خلیج فارس تا اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی هیچ گونه بحث و جدلی در میان نبوده و در تمام منابع اروپایی و آسیایی و امریکایی و دانشنامهها و نقشههای جغرافیایی این کشورها نام خلیج فارس در تمام زبانها به همین نام ذکر شدهاست. اصطلاح «خلیج عربی» برای نخستین بار در دوره تحت قیمومت شیخ نشینهای خلیج فارس توسط کارگزاران انگلیس و بطور ویژه از طرف یکی از نمایندگان سیاسی انگلیس مقیم در خلیج فارس به نام رودریک اوون در کتابی بنام حبابهای طلایی در خلیج عربی در سال ۱۹۵۸ نوشت که «من در تمام کتب و نقشههای جغرافیایی نامی غیر از خلیج فارس ندیده بودم ولی در چند سال اقامت در سواحل خلیج فارس متوجه شدم که ساکنان ساحل عرب هستند بنابر این ادب حکم میکند که این خلیج را عربی بنامیم» وی و فرد دیگری بنام سر چارلز بلگریو به قصد تفرقه بین ایران و کشورهای عرب این موضوع را مطرح کردند. سر چارلز بلگریو که بیش از ۳۰ سال نماینده سیاسی و کارگزار دولت انگلیس در خلیج فارس بودهاست، بعد از مراجعت به انگلستان در سال ۱۹۶۶ کتابی درباره سواحل جنوبی خلیج فارس منتشر کرد و در آن نوشت که «عربها ترجیح میدهند خلیج فارس را خلیج عربی بنامند». این نماینده قطعا پیش از انتشار کتاب و مراجعت به انگلستان در تماس با مقامات امارات جنوبی خلیج فارس این فکر را در آنها القا کردهاست و تصادفی نیست که بلافاصله پس از انتشار کتاب سرچارلز بلگریو که نام قبلی سواحل جنوبی خلیج فارس یعنی «ساحل دزدان» را بر روی کتاب خود نهاده اصطلاح «الخلیج العربی» در مطبوعات کشورهای عربی رواج پیدا کند و در مکاتبات رسمی به زبان انگلیسی نیز اصطلاح «آرابیان گولف» جایگزین اصطلاح معمول و رایج قدیمی «پرشین گولف» میشود.
بحر فارس بحر فارس نامی است که عربها در قرون اولیه اسلام بجای دریای پارس بکار میبردند و این مفهوم شامل خلیج فارس و دریای عرب نیز میشد ولی در قرنهای اخیر تنها به پهنه آبی که شامل تنگه هرمز تا دهانه اروند رود میشود و بجای بحر فارس خلیج فارس میگفتند تا اینکه از سال ۱۹۵۸ بدنبال یک فراخوان از سوی رهبران قوم پرست در اتحادیه عرب مقرر شد که خلیج فارس را خلیج عربی بنامند و اکنون این نام جدید در ۲۲ کشور عربی بکار میرود و در بعضی از رسانههای غربی نیز این نام جدید بکار گرفته میشود. که این امر اعتراض شدید ایرانیان را برانگیختهاست. ایرانیان بر این باور هستند که نام جدید جعلی و با انگیزه سیاسی و از روی تعصب قومی بکار میرود و همچنان نام تاریخی خلیج فارس باید استفاده شود.[1]
هدف انگلیس از نامگذاری ساختگی خلیج فارس انگلیسها نخستین عاملان کاشته شدن این تخم نفاق بودند زیرا از قدیم در صدد بودند که خلیج فارس را تبدیل به یک دریای انگلیسی کنند. بعدها در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی امریکاییها هم به پیروی از آنها از تبدیل خلیج فارس به خلیج امریکایی سخن گفتند. از نظر امریکاییها و اروپاییها این منطقه «شریان حیاتی غرب» در منطقه «استراتژیک غربی» و «حوزه منافع ویژه» است، لذا اگر قادر باشند خلیج فارس را به طور مستقیم یا غیر مستقیم تحت تسلط خود در میآورند.
واکنشهای دولت ایران در برابر جعل نام دولت ایران در روز ۱۳ مرداد سال ۱۳۳۷ به دلیل تغییر نام خلیج فارس به خلیج عربی از سوی عراق و برخی دیگر از کشورهای عربی و انگلیس اعتراض خود را به دولت جدید عراق به رهبری قاسم که با یک کودتای نظامی بر سر کار آمده بود و تمایل به حرکتهای آزادی خواهانه مصر به رهبری جمال عبدالناصر داشت، اعلام کرد.
همچنین دولت ایران در همان زمان در برابر این نام مجعول واکنش نشان داد و گمرک و پست ایران از قبول محمولههایی که به جای خلیج فارس نام خلیج عربی بر روی آن نوشته شده بود، خودداری کرد. ایران همچنین در مجامع و کنفرانسهای بینالمللی نیز در صورت به کار بردن این اصطلاح ساختگی از سوی نمایندگان کشورهای عرب واکنش نشان میداد. در این زمان بعضی از کشورهای عربی حتی اعتبار هنگفتی از محل درآمدهای کلان نفتی خود در اختیار بعضی از ماموران سیاسی در خارج میگذاردند تا با تطمیع مطبوعات خارجی نام مجعول خلیج عربی را به جای خلیج فارس رواج بدهند. در نیمه نخست بهمن ماه سال ۱۳۷۰ خورشیدی سر ویراستار سازمان ملل متحد با اشاره به اعتراضهای پیاپی نمایندگان ایران در آن سازمان به استفاده از نام ساختگی خلیج عربی در اسناد این سازمان از کارکنان سازمان ملل خواسته تا اعتراض دولت ایران را همیشه در نظر داشته باشند. کار به جایی رسید که در یازدهم شهریور سال ۱۳۷۱ هنگامی که حیدر ابوبکر العطاس نخست وزیر جمهوری یمن در اجلاس سران جنبش عدم تعهد که در جاکارتا پایتخت اندونزی برگزار میشد، از نام ساختگی خلیج عربی استفاده کرد، با اعتراض شدید نمایندگان ایرانی رو به رو شد. او سرانجام از نمایندگان ایران عذرخواهی کرد. و این عمل را غیر عمد خواند.
اما واقعیت مطلب این است که خلیج فارس یک نام کهن تاریخی است که از بدو تاریخ بر روی این خلیج گذاشته شدهاست و انگیزه تلاش حساب شدهای که برای تغییر این نام به عمل میآید جز ایجاد فتنه و اختلاف بین کشورهای این منطقه نیست. همچنان که ژان ژاک پرینی نویسنده کتاب خلیج فارس اعتراف میکند. «ملتها و قومهای بسیاری بر کرانههای خلیج فارس استیلا یافته و فرمانروایی کردهاند ولی روزگارشان سپری شده و منقرض شدهاند. تنها قوم پارس است که با هوش و درایت خود همچنان پا برجا زیسته و میراث حاکمیت خود را تاکنون نگهداری کردهاست.» اما مشکل در میان عده معدودی از سیاسیون و دولتمردان و صاحبان سرمایههای نفتی است که با رشوههای نفتی، تخم نفاق فرهنگی میپراکنند. هیچ مؤسسه و سازمان معتبر غربی، حاضر نیست اصالت نام خلیجفارس را زیر سؤال ببرد، مگر اینکه پول خیلی سنگینی دریافت کرده باشد.
نظر قومگرایان افراطی عرب در بیست سال گذشته، مقالات و کتابهایی که در دفاع از تغییر نام خلیجفارس در همین کشورهای جدیدالتأسیس، منتشر شده، بر سه موضوع استوار است:
۱ـ «پلینی»، تاریخنگار رومی قرن اول میلادی در کتاب خود همواره این دریا را خلیج عربی گفتهاست. ۲ـ در سال ۱۷۶۲ «کارستن نیبور» نوشتهاست: سواحل خلیجفارس تابع دولت ایران نیست!
۳ـ «رودریک اوون» در کتاب «حبابهای طلایی در خلیج عربی» نوشتهاست: در همه نقشههایی که دیدهام، خلیجفارس در آنها ثبت شده، اما من با زندگی در بحرین دریافتم که ساکنان دو سوی این دریا عرب هستند، پس ادب حکم میکند که این دریا را «خلیج عربی» بنامیم. ۴ـ کشورهای عربی بیشتر از ایران هستند.
این هم چند تا نقشه قدیمی که خلیج فارس رو تایید می کنه .
بسته به اینکه شما چطور حساب کرده باشید، وبی که در مقابل ماست 15 تا 17 سال از سنش گذشته است. هر چند که هنوز این نوجوان مورد بحث ما زمان زیادی را تا بزرگ شدن در پیشرو دارد اما در عین حال، آنقدر بزرگ شده است که بتوانیم در مورد لحظاتی از عمرش صحبت کنیم؛ لحظاتی کلیدی. این لحظات، روز، ساعت یا دقایقی هستند که همگان را شگفتزده کردهاند. لحظاتی که کارگردانان موفق آنها، هنگام دیدن نتیجه کاراشان (ایدهای نو، آغاز به کار یک سایت، فروش اولین محصول و یا ذخیره اولین اطلاعات) فریاد شادی سردادهاند. بجای ترتیب تاریخی ما این 15 داستان را بصورت صعودی بر اساس اهمیت آوردهایم:
15. Drudge Report در 17 ژانویه 1998، Matt Drudge افتضاح اخلاقی موسوم به Monica Lewinsky را منتشر کرد. یک روز پس از آنکه Newsweek افتضاح اخلاقی جدیدی در مورد کاخ سفید Clinton منتشر کرد، Matt در سایتش (www.drudgereport.com) داستان Monica Lewinsky (www.drudgereportarchives.com/data/2002/01/17/20020117_175502_ml.htm) را فاش کرد. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که اولین خبر داغی است که قبل از نشریات چاپی و رسانههای تصویری، بر روی وب منتشر شده است؛ و البته آخرین بار هم نبود. اتفاقاتی نظیر این باعث شد رسانهها خصوصاً رسانههای ضعیفتر به این موضوع پیببرند که با استفاده از روشهای سنتی نمیتوانند با سرعت انتشار این ابزار جدید یعنی وب رقابت کنند. برخی از آنها تصمیم گرفتند که عنوانهای خبری خود را قبل از چاپ بر روی اینترنت قرار دهند. حتی بعضی از آنها نسخه چاپی خود را کنار گذاشتند تا انحصاراً فقط بر روی اینترنت رسانهای با نام آنها وجود داشته باشد. در هر حال رسانهها به دو دسته تقسیم شدند: اول، رسانههایی که تلاش کردند خود را با تغییرات جدید وفق دهند و دوم ،رسانههایی که بخاطر عدم مدیریت صحیح از صحنه کنار گذاشته شدند. دوره خبرهای اینترنتی آغاز شده بود.
14. Yahoo در فوریه 1994، Jerry و David سایت یاهو را راه اندازی کردند. در اوایل 1994، دانشجویان دکترای دانشگاه استنفورد، Jerry Yang و David Filo ، لیستی از سایتهای مورد علاقهشان را بر روی وب قرار دادند. اینکه در کدام روز فوریه بوده است در تاریخچه یاهو درج نشده است! (http://docs.yahoo.com/info/misc/history.html) اما میدانیم عنوان این لیست منتشر شده "Jerry and David's Guide to the World Wide Web" بوده است. در آپریل 1994 در سایت آنها عنوان دیگری قرار داده شد "Yet Another Hierarchical Officious Oracle" یا همان Yahoo که خیلی زود بر سر زبانها افتاد. سایت Yahoo را میتوان آغازگر دستهبندی سایتها در وب دانست. هنگامی که پوشش کامل اینترنت ناممکن بود Yahoo بعنوان یک پرتال اینترنتی امکان جستجوی اینترنتی، عناوین خبری، پیامرسانها، پست الکترونیک، تصاویر، آگهیهای استخدام و موارد بسیاری دیگر را در خود جای داد. در حالی که دیگر پورتالهای مشهور آن زمان مانند Lycos و Excite یا در حال نزول بودند و یا توسط ماهیهای بزرگتر در حال شکار شدن بودند، این سایت همچنان به صعود خود ادامه میداد. هر چند که Yahoo در رقابت با Google چندان خوششانس نبود اما تاریخ وب شاهد موفقیتهای بسیاری است که در آنها نام Yahoo میدرخشد.
13. Blogging Katrina در ساعت 12 عصر 28 آگوست 2005، وبلاگ "The Survival of New Orleans " شروع بکار کرد. در حالی که طوفانهای ساحلی در نیواوریلنز این شهر را ویران میکرد Michael Barnes در وبلاگش(http://web.archive.org/web/20050905195504/http://mgno.com) اینگونه نوشت: "ما در طبقه های دهم و یازدهم یک آسمان خراش در خیابان پودراس، در سمت راست خیابان چارلز هستیم. در اینجا ژانراتور، کنسرو غذا و آب داریم. ما کلاً 5 نفریم. من مطمئن نیستم که ارتباط ما با اینترنت متصل باقی بماند. من یک دروبین و یک اسلحه همراه خود دارم... اینجا دائماً طوفان است و سرعتش بین 175 تا 215 کیلومتر بر ساعت است. طوفان باد را از سمت خلیج به سمت دریاچه میکشاند. شهر ممکن است هیچگاه به حالت قبل برنگردد. خودم میدانم، شاید این حرفها خیلی عارفانه باشند." بنابراین شاهدی با یک نام کاربری فاجعهای طبیعیای که در آنجا میگذشت را روایت میکرد. برای 5 روز Barnes و دیگر همکارانش تلاش کردند تا از این طوفان فرار کنند و در طول این مدت گزارشات و تصاویری از پناهگاهشان و آنچه میگذشت در وب منتشر میکردند. دهها هزار شهروند اینترنتی هر روز به این وبلاگ میآمدند و گزارشاتی که در CNN و New York Times هم یافت نمیشد را میخواندند. این موضوع ثابت کرد که برخلاف تصور برخی، وبلاگها تنها نوشتههای درهم و نظرات پراکنده افراد مختلف نیستند؛ بلکه میتوانند آنقدر مهم و تأثیرگذار باشند که مطالبشان در تاریخ ماندگار شود.
12. eBay در سوم سپتامبر 1995،eBay اولین حراجش را انجام داد. مدت زیادی از زمانی که تنها راه فروش اثاثیه بدردنخور منزل، قرار دادنشان در حیاط برای فروش بود نگذشته است. چیزی که eBay آنرا دگرگون کرد. در حال حاضر دهها هزار شرکت کوچک و متوسط تجاری eBay را اصلیترین ویترین محصولات خود میدانند. بر اساس آنچه که eBay میگوید اولین چیزی که در eBay بفروش رسید یک اشارهگر لیرزی شکسته بود که به قیمت 14.83 دلار حراج شد. اما اینک، چندین میلیارد دلار ارزش نقل و انتقالاتی است که در این سایت انجام میشود. eBay اولین سایتی است که ایده کار اینترنتی را بنیانگذاری کرد. این نظر Chris Dellarocas، استاد تجارت دانشگاه مریلند است که بر روی ظهور کارهای اینترنتی تحقیق میکند. چیزی که ما را به جهانی مجاری سوق میدهد که از طریق آن میتوانیم یک کار پیدا کنیم و یا در مدرسهای ثبتنام کنیم و شاید هم بتوانیم همکلاسی قدیمی خود را بیابیم. "واقعیتی که eBay از طریق آن توانست بازاری را ایجاد کند که 60 میلیون نفر در آن فعالیت کنند، تلاشهای اساسی و پایهریزی شدهای بوده است." Dellarocas ادامه میدهد: "آنها آن را به اندازه کافی قابل اعتماد ایجاد کردهاند که من بتوانم پولم را برای مردی در آلمان که تا کنون او را ملاقات نکردهام ارسال کنم و مطمئن باشم که او محصولش را برایم ارسال خواهد کرد. این باعث میشود که ما با هر کس و در هر مکان بتوانیم معامله کنیم."
11. Wikipedia 15 ژانویه 2001، Wikipedia اولین پستش را ارسال کرد. همه میتوانند کارشناس باشند. این موضوع کاملاً در Wikipedia ثابت شده است. دایرةالمعارفی آنلاین، که هر کس بیتوجه به تخصصش میتواند مطلبی به آن اضافه و یا مطالبی از آن را ویرایش کند. Wikipedia در حال حاضر 2 میلیون مقاله به انگلیسی (7 میلیون در مجموع) از Aaargh! (یک بازی کامپیوتری) گرفته تا ZZZap! (یک برنامه تلویزیونی برای کودکان) در خود جای داده است. Wikipedia مجموعهای بیپایان از بحثها، ویرایشها، بازنگریها و آرشیوهاست. نتیجه آن، گسترش مطالبی مختلف و بدون سانسور است که کاربران هنگام جستجوی یک موضوع از طریق موتورهای جستجوگر در اولین نتیجه جستجو به آنها وارد میشوند. مؤسس این سایت Jimmy Wales ، موضوع اولین پست این سایت را بخاطر ندارد. ولی میگوید اولین جملهای که در نرمافزار Wikipedia تایپ کردم عبارت "Hello World!" بود. "من فکر میکنم Wikipedia نتیجه طرز تفکر مردم در مورد موضوعات مختلف است؛ همانطور که مثلاً در مورد پیاده کردن امنیت در یک جامعه میاندیشند." Wales ادامه میدهد: "ما به شدت مراقب دروازههای اطلاعاتی بودیم. اما Wikipedia حرکتی برای باز کردن این دروازههاست تا به شما اطمینان دهد که میتوانید براحتی اطلاعاتی اضافه کنید و اطلاعاتی سانسور نشده را بخوانید."
10. Friendster مارچ 2003، Friendster ارتباطات را برقرار کرد. My Space (www.myspace.com) و Facebook (www.facebook.com) هر دو از بهترین سایتهای شبکه اجتماعی هستند. اما نام هیچکدام از این دو اینجا نبود اگر Friendster (www.friendster.com) وجود نمیداشت. در مارچ 2003، درهای دیجیتال آن بسوی عموم باز شد. این سایت آغازگر شبکههای اجتماعی تحت وب بود. سازنده این سایت، Jonathan Abrams ایده ساخت این سایت را زمانی میداند که برخی سایتهای کمارزش دوستیابی را دیده بود. او میگوید: "من میخواستم کاربران یک تجربه متفاوتی در اینترنت داشته باشند بنحوی که بین این دنیای آنلاین و واقعی ارتباط واقعی وجود داشته باشد. در واقع زندگی واقعی آنها را بهمراهشان به اینترنت بیاورد." در جولای 2003 Friendster، 1 میلیون کاربر داشت. اما Friendster بسیار آهستهتر از رقبابش پیش میرفت و برخی تصمیمات غلط هم این وضعیت را بدتر کرد. با این حال Friendster در حال حاضر هم یکی از اصلیترین سایتهای ارتباطات اجتماعی تحت وب است. همچنین Abrams سایت Socializr (www.socializr.com) را ایجاد کرد؛ سایتی که مردم کمک میکند تا برنامههای روزمره خود را در دنیای واقعی برنامهریزی کنند.
9. Craigslist در 24 اکتبر 2005، Craig Newmark لیست خود را منتشر کرد. همانند بسیاری از اتفاقات مهم تحت وب، Craigslist با یک پروژه غیرتجاری شروع شد. در مارچ 1995، Craig Newmark که یک مهندس کامپیوتر در شرکت Charles Schwab سانفرانسیسکو بود محل کارش را ترک میکند. او لیست ایمیلی ایجاد میکند که اعضای آن میتوانستند مطالب مورد علاقهشان را در خصوص جزیرهشان با دیگر اعضا به اشتراک بگذارند. " آن روزها، از این که میدیدم مردم در شبکه چقدر به یکدیگر کمک میکنند تحت تاثیر قرار گرفته بودم." او میگوید "از طریق همین ایمیلها در حالی که لیست اعضا در حال افزایش بود مردم نیز شروع به ارسال مطالبی در خصوص اجاره آپارتمان، کار و سایر موضوعات کردند." در اکتبر همان سال او لیست را بر روی اینترنت برای استفاده همگان منتشر کرد. در سپتامبر 1997 این لیست به سایت Craigslist.org تغییر نام پیدا کرد. در اوایل 1998، این سایت مبلغ کمی بابت هزینههای تبلیغ کار دریافت میکرد اما در عین حال بسیاری از تبلیغات دیگر کاملاً رایگان بر روی سایت قرار می گرفتند. و بالاخره در سال 1999، این سایت شروع به پرداخت حقوق به پرسنلش کرد. در حال حاضر 450 نسخه محلی Craigslist در 50 کشور دنیا وجود دارد و بیش از 25 میلیون نفر هر ماه از آنها بازدید می کنند. این سایت نسخه اینترنتی نیازمندیهایی است که تا پیش از آن تنها در روزنامهها منتشر میشد.
8. Oddpost در 16 فوریه 2003، سرویس وبمیل Oddpost شروع بکار کرد. تا سال 2003 هر کس که ایمیل در Yahoo یا Hotmail داشت در کنار آن هم یک نرمافزار مدیریت ایمیل هم روی کامپیوترش نصب بود. و دلیل آن هم این بود که کار کردن با خود وبمیل بسیار طاقتفرسا و زمانبر بود. ایجاد هر تغییری در اینباکس و یا حذف اسپم محتاج طی مراحل مختلف و کلیکهای متعدد بود. Oddpost نرمافزاری تحت وب ایجاد کرد که کار کردن با آن مثل این بود که آن نرمافزار بر روی هارد کامپیوترتان نصب شده. مدتی بعد Yahoo این شرکت را خریداری و از تکنولوژی آن برای سرویس وبمیلهایش استفاده کرد. Oddpost بسیاری از چیزهایی که تا قبل از آن تنها از طریق نصب برنامه بر روی هارد انجام میشد را شبیهسازی کرد (از طریق زبانهای تحت وب، نظیر AJAX و Ruby on Rails). برای اولین بار از نرمافزارهای واژهپرداز، صفحهگسترده و ویرایشگر تصاویر که همه آنها تحت وب بودند پرده برداشت و اینگونه برنامه های تحت وب رایج شدند.
7. URL در 23 جون 1983، DNS متولد شد. از Paul Mockapetris، Craig Partridge و در آخر از Jon Postel متشکریم که باعث شدند مجبور نباشید برای ورود به سایت rozanehonline عدد 208.64.230.35 را تایپ کنید (این عدد IP سایت PC World است). آنها از طریق DNS (Domain Name System)، واسطی ایجاد کردند که کاربران بجای آدرسدهی عددی (12 عدد در مبنای 2) میتوانند نام سایت را برای ورود به آن تایپ کنند. پس از وارد کردن این نام، مرورگر با مراجعه به سرورهای DNS (که وظیفه آنها نگهداری نام ماشین و آدرس IP آنها است) معادل عددی آنرا پیدا کرده و به این ترتیب از طریق مسیریابها ارتباط بین کامپیوتر کاربر و سایت مربوطه برقرار میشود. در یکی از روزهای جون 24 سال قبل، زمانی که اولین آدرس DNSی تست شد Mockapetris این موضوع را از طریق ایمیل اعلام کرد. او میگوید: "هیچکس فکر نمیکرد این موضوع اینقدر مهم باشد و بهمین خاطر ما حتی یک دوربین هم همراه خودمان نیاورده بودیم که از آن روز که بعدها بسیاری از آن یاد کردند عکس بگیریم." پس از آن، 8 سال قبل از ایجاد WWW (World Wide Web) ماشینهای دیگری به شبکه اضافه شدند. اما امروز تعداد آنها بیش 130 میلیون است. بدون استفاده از DNS، برای آدرس دهی، این وبی که در حال حاضر پیش روی ماست وجود نمیداشت.
6. مرورگر گرافیکی در ساعت 1 عصر 15 مارچ 1993، مرورگر گرافیکی متولد شد. Marc Andreessen و Eric Bina هر دو از دانشجویان معمولی دانشگاه Illinois بودند. زمانی که آنها اعلام کردند نسخه آزمایشی گرافیکی Mosaic تحت ویندوز برای دانلود آماده است نمیدانستند این کار آنها چه تاثیری در مسیر حرکت اینترنت دارد. طراحی قابل قبول بود؛ بجای اینکه تصاویر در پنجرهای جدا باز شوند در میان نوشته جا میگرفتند. نسخه Mosaic مورد استقبال گرفت و نسخههای تحت سیستمهای عامل دیگر نیز طراحی شد. تقریباً یکسال پس از این ماجرا Andreessen با Silicon Graphics قرارداد همکاری بست (که بعدها به Netscape تغییر نام پیدا کرد). مایکروسافت مجوز استفاه از کد NCSA Mosaic برای اولین ویرایش Internet Explorer را خریداری کرد. تکامل مرورگرها آغاز شد و اینترنت که پیش از آن تنها شامل متنهای ساده بود بهسوی چندرسانهای شدن پیش رفت.
5. Amazon 16 جولای 1995، Amazon تجاری شد. سایتی که عنوان آن "بزرگترین انبار کتاب" است داستانهای بسیاری در خصوص مراحل تکاملش در خود جای داده است. مثلاً داستان زمانی که Jeff Bezos (بنیانگذار سایت Amazon) در ماشینی که همسرش، Mackenzie در حال رانندگی در مسیر منهتن و سیاتل بود، طرح تجاری خود را بر روی کاغذ مینوشت. یا زمانی که Bezos میخواست نام سایتش را Abra Cadabra بگذارد اما دوستانش میگفتند که Cadabra شبیه Cadaver (جسدی که برای تشریح از آن استفاده میشود) است و او را از این نامگذاری منصرف کردند. یا تبدیل گاراژی در واشنگتن که اولین مرکز Amazon شد و در آن زنگی وجود داشت که قرار بود هر زمانی که محصولی فروخته میشود آن زنگ به صدا درآید. بر اساس برنامه زمانی رسمی این سایت (http://phx.corporate-ir.net/phoenix.zhtml?c=176060&p=irol-corporateTimeline) اولین زنگی که به صدا در آمد مربوط به فروش کتابی با عنوان " Fluid Concepts & Creative Analogies: Computer Models of the Fundamental Mechanisms of Thought" بود. خوشبختانه فروش این سایت محصولات دیگر (بجز کتاب) نظیر موزیکهای قابل دانلود و همچنین فیلمها را نیز در بر میگیرد. این سایت انقلابی در دنیای تجارت تحت وب و خارج از آن ایجاد کرد و از سایتهایی بود که با شروع یک پروژه عجیب به موفقیت رسیدند.
4. LO! در ساعت 10:30 عصر 29 اکتبر 1969، اولین کلمه برای روی شبکه جابجا شد. قبل از تولد وب، اینترنت بصورت بسیار سادهای وجود داشت، و قبل از اینترنت نیز آرپانت بوجود آمده بود. اهداف ایجاد آرپانت به قبل از 1960 باز میگردد، پروژهای که بسیار عقبتر از برنامه زمانی پیشبینی شده تا قبل از 1969 آماده بهرهبرداری نشد. بالاخره در عصر 29 اکتبر، پروفسور Len Kleinrock، ارتباط یک مینفریم در یوکلا را به یکی از مراکز تحقیقاتی استنفورد از طریق یک خط اختصاصی تلفن برقرار کرد. برای تست برقراری ارتباط، Kleinrock با دانشجویانش در یوکلا قرار گذاشته بود که در ابتدا کلمه "LOG" را ارسال شود و پس از دیافت این کلمه ماشین مقابل در جواب کلمه "IN" را ارسال کند. این محقق حروف L و O را ارسال میکند اما قبل از اینکه بتواند حرف G را هم بفرستد سیستم دچار مشکل شده و قفل میکند. تلاش بعدی با موفقیت انجام شد اما این کلمه "LO" بود که بعنوان اولین کلمه جابجا شده بر روی شبکه در تاریخ ثبت گردید. همانند جمله "What hath God wrought?" که Samuel Morse برای تست تلگرف از آن استفاده کرد و یا جمله "Watson, come here, I need you." که Alexander Graham Bell برای اولین بار در تلفن گفت. " Morseو Bell از ما باهوشتر بودند." این جمله را Kleinrock در مصاحبهای در سال 2004 گفت. او ادامه میدهد: "آنها میدانستند که کاری تاریخی انجام میدهند. ما فقط مهندس بودیم و تلاش میکردیم که کارمان را درست انجام دهیم."
3. Google در 7 سپتامبر 1998، Google شروع بکار کرد. در سال 1995، هنگامیکه Sergey Brin و Larry Page در دانشگاه استنفورد یکدیگر را ملاقات کردند (www.google.com/corporate/history.html) علاقه زیادی به یکدیگر نداشتند. در ژانویه 1996، این دو وارد یک پروژه دانشجویی مشترک شدند. هدف این پروژه بهبود عملکرد موتورهای جستجوگر اینترنتی از طریق لحاظ کردن تعداد استفاده از لینک بازگشت یا همان Back در اولویتبندی نتایج جستجوهای بعدی بود. در اوایل 1998 آنها یک دیتابیس اینترنتی در خوابگاه Larry، با هدف جمعآوری اطلاعات در خصوص لینکهای بازگشت به راه انداختند. یکی از اولین کسانی که پیشنهاداتی در خصوص این پروژه به آنها داد David Filo، یک از مؤسسان Yahoo بود (این سایت، یکی از موتورهای جستجوگر آن زمان بود.) که شاید هنوز هم افسوس این حماقتش را بخورد! در سپتامبر 1998، شرکت گوگل ثبت شد و در دره سیلیکون پا به دنیای تجارت گذاشت تا مرحله دوم فعالیت خود را آغاز کند. بر خلاف آنچه که بسیاری از صاحبان شرکتهای داتکامی آن زمان (که بسیاری از آنها از بین رفتهاند) تصور میکردند گوگل معتقد بود که پرسنل میتوانند از راه دور با شرکت همکاری کنند و شرکت هم سودآور باشد. با قرار دادن حق رای به کاربران برای امتیاز دهی سایتها، گوگل در واقع به نرم افزاری تحت عنوان "وب 2" در کنار وب واقعی تبدیل شد. در سال 2004 سهام این این شرکت در بورس ارائه شد. و بالاخره در سال 2006 انتشارت دانشگاه آکسفورد رسماً کلمه گوگل را به لیست لغات لغتنامه خود اضافه کرد و بعنوان یک فعل معنای آن را جستجو در اینترنت قرار داد (www.resourceshelf.com/2006/06/29/dictionaries-the- june-issue-of-the-oxford-english-dictionary-newsletter-is-now-online-google-as-a-verb-now-in- oxford-english-dictionary/).
2. Netscape در ساعت 9:30 صبح 19 آگوست 1995، Netscape وارد بورس شد. بدون شک Netscape مرورگر خوبی بود. در تابستان 1995 در یک روز پربحث، هر سهم Netscape از 28 تا 75 دلار بفروش رسید (http://cgi.netscape.com/newsref/pr/newsrelease34.html). Netscape نسبت به سایر شرکتهای اینترنتی که سهام خود را در بورس عرضه کرده بودند، نظیر Yahoo (آپریل 1996)، Amazon (می 1997)، eBay (سپتامبر 1998) و برخی دیگر وضعیت بهتری داشت. در آن زمان کسی نمیدانست این شرکتها چگونه اینگونه سرمایهدار میشوند. و البته بسیاری از سایتها هم نتوانستند که نمونه آن نابودی بسیاری از سایتهای داتکامی در سال 2000 بود. اما پس از آن مروگر Netscape متوجه رقیبی سرسخت یعنی همان Internet Explorer مایکروسافت شد و جنگ مرورگرها آغاز شد. در نوامبر 1998، AOL Time Warner، Netscape را خریداری میکند. نام این مرورگر یادآور داستان Open-Source و پرتال AOL است.
1. ظهور WWW در 25 دسامبر 1995، وب وارد دنیای آنلاین شد. مهمترین لحظهای که بمحض بوجود آمدن وب در تاریخ آن ثبت شد. در صبح کریسمس 1990، Tim Berners Lee و Robert Cailliau در مرکز تحقیقاتی CERN در ژنو، ارتباط اینترنت را با اولین وبسرور برقرار کردند و بدین اینگونه هدیه کریسمسی باارزش به تمام کاربران آن دادند. بر اساس آنچه که در سایت Living Internet (www.livinginternet.com/w/wi_lee.htm) آمده است Berners Lee در ابتدا برای اینکه بتواند سریعتر صفحات مشخصات صدها پروژه، نرمافزار و سختافزار مورد استفاده در بخش انرژی فیزیکی CERN ژنو مشاهده کند برنامهای نوشته بود که از طریق سیستم Hyperlink این ارتباطات را ساده میکرد. در سال 1990 Lee مرورگر سادهای طراحی میکند که بر اساس سیستم Hyperlink کار میکرد. او و Cailliau در ادامه اولین صفحه وب را با عنوان "لیست تلفنهای مؤسسه CERN" ایجاد میکنند. در آگوست همان سال، Lee اختراعش را به جهان یا حداقل بخشی از آن نشان میدهد (http://groups.google.com/group/alt.hypertext/msg/395f282a67a1916c). در اواخر سال 1992 تعداد وبسرورها 50 عدد بود که این تعداد در دو سال بعدش به 2500 عدد رسید و این روند رشد ادامه یافت. اولین تلاشها تنها برای برقرار ارتباط بود اما امروزه با وجود بیش از 130 میلیون سایت دیگر وب ابزار اصلی زندگی روزمره ماست. که بر اساس Netcraft این تعداد هر ماه 5 درصد افزایش پیدا مییابد (http://news.netcraft.com/archives/web_server_survey.html). وب دیگر هیچ جنبهای از زندگی ما را دست نخورده باقی نگذاشته است. این همان واقعیتی است که باعث میشود شما این مقاله را از روی صفحه مانیتور بخوانید نه از روی کاغذ.
1. world’s most valuable prisonn san quentin state prison, california capacity: 3317
1- قیمتی ترین زندان دنیا زندان ایالتی سن کوانتین در ایالت کالیفرنیا که گنجایش 3317 نفر رو داره قیمت این زندان بین هشتاد تا صد میلیون دلار تخمین زده میشه در زمینی به مساحت 275 هکتار در کناره اقیانوس و به گفته عده ای با ارزشترین ملک در تمامی امریکا است
2- کوچکترین زندان دنیا زندان سارک در جزیره ای در شمال اروپا بین انگلستان و فرانسه با گنجایش دو نفر که مانند یک لونه پرنده ساخته شده و هیچ پنجره ای به خارج نداره ..این زندان در سال 1856 بنا شده است و هنوز هم به عنوان بازداشتگاه موقت از آن استفاده میشود
3- امن ترین زندان دنیا از لحاظ سیستم های حفاظتی ..و با ظرفیت 550 تفر...که در فلورنس کلرادو بنا شدهاست و به قولی سرور همه زندان های دنیاست. که در واقع یک زندان با تکنو لوزی و حفاظت بسیار پیشرفته هست و هر کسی که وارد اون میشه خبر داره که خلاصی و فرار از اون غیر ممکن هست..و مکانی برای نگهداری تبهکاران بسیار خطرتاک هست که تقریبا تمام روز رو باید بدون تماس با دیگر زندانیان و به طور انفرادی در یک سلول کوچک بگذرونن .. بیشتر کسانی که وارد این زندان میشن بعد از مدتی مشاعر خودشون رو از دست میدن
4. world’s strangest prison san pedro, bolivia capacity: 800
4- عجیب ترین زندان دنیا در سن پدرو ..بــولیوی با ظرفیت 800 نفر زندانی ها وقتی به این زندان وارد میشن برای هر شب اقامت باید اجاره سلول شون رو بدن و همین طور حتما یه شغل داشته باشت اون ها میتونن خانواده تشکیل بدن و بچه دار بشن و با اون ها تو زندان زندگی کنن .. توریست ها هم میتونن در صورت پرداخت اجاره در زندان اقامت کنن ...
5- world’s best-looking prison leoben justice centre, steiermark, austria capacity: 205
زیباترین زندان دنیا.. که به وسیله یکی از مشهورترین آرشیتکت های دنیا ساخته شده در استیر مارک در اتریش ..خیلی ها دلشون میخواد که جلوی چشم پلیس مرتکب جرم بشن تا بتونن حداقل یه شب یه همچین جایی زندگی کنن
6. world’s most famous prison alcatraz / the rock, san fransisco bay, california capacity: 336
مشهورترین زندان دنیا آلکاتراز ..در خلیج سانفرانسیسکو در کالیفرنیا با ظرفیت 336 زندانی این زندان به وسیله آب احاطه شده است هیچ زندانی تا به حال موفق به فرار از این زندان نشده(البته یادمه شون کانری تو یکی از فیلماش از این زندان فرار کرد)
7. world’s most overcrowded prison kresty prison, st. petersburg, russia
پر جمعیت ترین زندان دنیا زندان کرسکی در سنت پطرزبورگ .روسیه زندان های روسیه همیشه از شلوغ ترین زندان های دنیا هستن و مخصوصا این زندان که سوزن بندازین پایین نمیاد . ظرفیت این زندان 3000 نفر هست ولی حتی در خلوت ترین زمان حداقل 10000 نفر زندانی در اون محبوس هستند برای هر زندانی طبق قوانین روسیه 4 متر فضا در نظر گرفته شده و 15 دقیقه هم استحمام هفتگی
پرتگاه یه سایت با حال برای دانلود موزیک های جدید ایرانی وخارجی
شرکت ایرانسل سایت شرکت ایرانسل اپراتور دوم تلفن همراه
سایت مرجع متخصصین ایران با عضویت در این سایت دارای Home Page اختصاصی می شوید که می توانید مشخصات فردی، مهارتهای تخصصی و لیست پروژه های خود را در آن ثبت
English Club یه سایت باحال برای کسانیکه دوست دارن انگلیسی یاد بگیرن
آفتاب* آخرین اخبار وقیمتها. سرگرمی .فال.عکس وموزیک و...